Aleksander Getritz

Aleksander Józef Getritz urodził się w 1841 roku w Rzeszowie, gdzie rozpoczął edukację. Pochodził z rodziny o tradycjach introligatorskich; praktykował w warsztacie ojca, a następnie pracował w Wiedniu. Zaangażował się tam w działalność niepodległościową. W 1863 roku uczestniczył w powstaniu styczniowym, służył w oddziałach Tomasza Chmielińskiego i Aleksandra Taniewskiego, a po bitwie pod Igołomią dostał się do niewoli rosyjskiej. Został zesłany na Syberię, gdzie spędził sześć lat.

Po powrocie osiadł we Lwowie i w 1870 roku otworzył własny zakład introligatorski. Wykonywał oprawy między innymi dla urzędów miejskich, bibliotek, Zakładu Narodowego im. Ossolińskich, Uniwersytetu i Politechniki. Prowadził także sklep z dewocjonaliami. Był związany z Konfederacją Narodu Polskiego, od 1884 roku zasiadał w radzie miejskiej Lwowa i pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego prezydium rady. Działał w organizacjach rzemieślniczych i społecznych, między innymi jako prezes lwowskiej kasy zaliczkowej. Zmarł we Lwowie 15 lipca 1917 roku i został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim.

Na podstawie artykułu „Aleksander Getritz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.