Irena Nawrocka

Irena Maria Nawrocka (3 listopada 1917 - 24 listopada 2009) była polską florecistką, urodzoną w Rzeszowie. Ukończyła Gimnazjum Żeńskie w Katowicach oraz Wydział Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego w 1945 roku. W 1948 roku w Hadze zdobyła brązowy medal mistrzostw świata w indywidualnym turnieju florecistek. Wystąpiła na igrzyskach olimpijskich w Londynie w 1948 roku i Helsinkach w 1952 roku, odpadając odpowiednio w eliminacjach i ćwierćfinale.

Była indywidualną mistrzynią Polski we florecie w latach 1947, 1948 i 1951, a także zdobywała medale krajowych mistrzostw w rywalizacji indywidualnej i drużynowej. Na początku 1952 roku otrzymała tytuł mistrza sportu. Podczas powstania warszawskiego należała do Okręgu Warszawskiego Armii Krajowej - Komendy Placu Warszawa-Południe; po jego upadku opuściła miasto z ludnością cywilną. Po zakończeniu kariery działała w Polskim Związku Szermierczym i pracowała jako sędzia międzynarodowy. Zawodowo zajmowała się problematyką transportu międzynarodowego. Zmarła w Warszawie i została pochowana na cmentarzu Bródnowskim.

Na podstawie artykułu „Irena Nawrocka” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.