Jan Kotowicz

Jan Stefan Kotowicz, pseudonim Twardy, był pułkownikiem piechoty Wojska Polskiego. Urodził się 18 grudnia 1890 roku w Rzeszowie, gdzie ukończył gimnazjum. W 1912 roku wstąpił do Związku Strzeleckiego, a dwa lata później do Legionów Polskich. Służył także w Polskiej Organizacji Wojskowej. W listopadzie 1918 roku współorganizował Pułk Ziemi Rzeszowskiej, późniejszy 17 pułk piechoty. W kolejnych latach pełnił służbę w pułkach piechoty, a od 1932 roku dowodził 67 pułkiem piechoty. Następnie kierował 6 pułkiem strzelców podhalańskich oraz Podkarpacką Brygadą Obrony Narodowej. Był współzałożycielem rzeszowskiego klubu sportowego Resovia.

Podczas kampanii wrześniowej dowodził 3 Brygadą Górską Strzelców. Po internowaniu na Węgrzech przedostał się do Warszawy i podjął działalność konspiracyjną. Był inspektorem Komendy Głównej Armii Krajowej, a w lipcu 1944 roku dowodził 27 Wołyńską Dywizją Piechoty AK. Aresztowany w październiku 1944 roku, został skazany na 10 lat więzienia, lecz zwolniono go na mocy amnestii. Po wojnie pracował między innymi w spółdzielniach pracy w Rzeszowie. Zmarł 15 października 1963 roku w tym mieście i został pochowany na Cmentarzu Pobitno. Otrzymał między innymi Srebrny Krzyż Orderu Virtuti Militari i Krzyż Niepodległości.

Na podstawie artykułu „Jan Kotowicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.