Jan Stach

Jan Wacław Stach (1877-1975) był polskim zoologiem, entomologiem i paleontologiem, urodzonym w Rzeszowie i zmarłym w Krakowie. Ukończył studia zoologiczne na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie podjął pracę naukową i w 1900 roku uzyskał doktorat. W latach 20. XX wieku kierował Muzeum Fizjograficznym w Krakowie, a w 1951 roku otrzymał stanowisko profesora. Był członkiem Polskiej Akademii Nauk i Polskiej Akademii Umiejętności oraz doktorem honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Stach specjalizował się w badaniach owadów bezskrzydłych, zwłaszcza skoczogonków, oraz w paleoteriologii. Kierował naukową preparacją kompletnego okazu nosorożca włochatego odkrytego w 1929 roku w Staruni. Po II wojnie światowej ponownie kierował Muzeum Przyrodniczym i redagował jego periodyk. Opracowywał także szczątki kopalnych ssaków plioceńskich z rezerwatu Węże, gdzie opisał wymarłego niedźwiedzia Ursus wenzensis. Opublikował ponad 70 prac i zgromadził kolekcję około 65 tysięcy owadów. Otrzymał Order Sztandaru Pracy I klasy, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski oraz Nagrodę Państwową I stopnia.

Na podstawie artykułu „Jan Stach (zoolog)” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.