Mieczysław Boruta-Spiechowicz

Mieczysław Boruta-Spiechowicz, właściwie Ludwik Mieczysław Spiechowicz-Boruta, urodził się 20 lutego 1894 roku w Rzeszowie, gdzie jego ojciec prowadził niewielki sklep mięsny. W 1903 roku rodzina przeprowadziła się do Warszawy. Boruta-Spiechowicz działał w ruchu skautowym, a w czasie I wojny światowej służył w Legionach Polskich. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości brał udział w obronie Lwowa i wojnie polsko-bolszewickiej. W okresie międzywojennym dowodził jednostkami piechoty, publikował teksty o szkoleniu wojskowym i awansował na generała brygady.

We wrześniu 1939 roku dowodził Grupą Operacyjną „Bielsko”, przemianowaną na „Boruta”. Po przedostaniu się do Lwowa działał w konspiracji, a w grudniu 1939 roku został aresztowany przez NKWD. Po zwolnieniu w 1941 roku dowodził 5 Wileńską Dywizją Piechoty, a następnie wojskami ewakuowanymi do Iranu i I Korpusem Pancerno-Motorowym w Szkocji. W 1945 roku wrócił do Polski i służył w Wojsku Polskim. Od 1964 mieszkał w Zakopanem, gdzie angażował się w działalność kombatancką. Zmarł tam 13 października 1985 roku.

Na podstawie artykułu „Mieczysław Boruta-Spiechowicz” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.