Zbigniew Gajewski

Zbigniew Gajewski urodził się 10 marca 1907 roku w Rzeszowie, w rodzinie inżyniera mechanika Wiktora Gajewskiego i Emilii z domu Wójtowicz. W 1919 roku zamieszkał z rodziną w Poznaniu, gdzie uczył się w Gimnazjum im. Karola Marcinkowskiego, a następnie ukończył Państwową Szkołę Budownictwa z dyplomem technika robót drogowych, kolejowych i wodnych. W 1931 roku podjął pracę w Polskich Kolejach Państwowych i związał się ze Związkiem Zawodowym Kolejarzy. Działał także w Organizacji Młodzieżowej Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego i Polskiej Partii Socjalistycznej. W 1937 roku został skazany na sześć lat więzienia pod zarzutem działalności komunistycznej. Po wybuchu wojny opuścił więzienie.

W 1940 roku został wysiedlony do Generalnego Gubernatorstwa. Trafił między innymi do Rzeszowa, gdzie w czasie okupacji służył w Armii Krajowej. Do Poznania wrócił w 1945 roku. Pracował w aparacie partyjnym oraz instytucjach związanych z kolejnictwem i drogownictwem, a w 1961 roku przeszedł na emeryturę. Działał w PZPR i ZBOWiD, a w ostatnich latach życia spisywał wspomnienia. Zmarł 20 lutego 1972 roku w Poznaniu i został pochowany na Cmentarzu Junikowskim.

Na podstawie artykułu „Zbigniew Gajewski” z polskiej Wikipedii, licencja CC BY-SA 4.0. Opis udostępniamy na tej samej licencji.